από Don John στό Τετ 04 Nov 2009, 5:23 pm
anastasis έγραψε:
Τα ημισυνθετικά, GroupIII που αναφέρει ο Don John παραπάνω, περιέχουν πρόσθετα τα οποία δίνουν στο ορυκτό λάδι που χρησιμοποιήται ως βάση ένα εύρος στατικού ιξώδους, στην περίπτωση του 10W-40 τριάντα μονάδες. Το εύρος αυτό διασφαλίζει ότι όταν βάζουμε μπροστά τον κινητήρα κρύο υπάρχει κάποια ποσότητα λαδιού πάνω στα μέταλλα. Σε αυτήν την φάση έχουμε και τις περισσότερες τριβές.
Αυτές οι πρόσθετες ουσίες δεν είναι ανθεκτικές στην χρήση και το εύρος του στατικού ιξώδους μειώνεται. Δηλαδή οι 30 μονάδες μεταξύ του 10W και 40W ελαττώνονται.
Τα εντελώς συνθετικά είναι “ομοιογενή” λάδια, GroupIV ή PAO και GroupV ή Εστέρες. Εκτός από καλύτερες ιδιότητες προσφέρουν και διάρκεια ζωής.
Το κακό με τις μηχανές είναι ότι τα λάδια του κινητήρα λιπαίνουν και τι κιβώτιο το οποίο τα “κακοποιεί”.
Πολύ σωστά!
Το βέβαιο είναι πως ο κατασκευαστής, προκειμένου να πετύχει ένα λιπαντικό 10W 40, θα ξεκινήσει με βάση ένα λάδι 10W. Το βέβαιο είναι πως ένα τέτοιο λάδι όσο πιο πολύ θα ανέβαινε η θερμοκρασία τόσο περισσότερο λεπτό θα γινόταν με αποτέλεσμα στην επιθυμητή θερμοκρασία λειτουργίας θα ήταν σχεδόν σαν να μην υπήρχε. Έτσι λοιπόν αρχίζει να προσθέτει κάποια πολύ "ειδικά μόρια" (viscozity index improvers) VII, τα οποία θα διασφαλίσουν ένα ιξώδες ικανοποιητικό για υψηλότερες θερμοκρασίες. Το θέμα με αυτά τα «ειδικά μόρια» είναι πρώτον το ότι ΔΕΝ είναι λιπαντικά, κατά συνέπεια όσο περισσότερα προσθέτουμε τόσο "νοθευμένο" είναι το λάδι, και δεύτερον ότι τα συγκεκριμένα μόρια καταστρέφονται εύκολα σε κάποιες ειδικές συνθήκες στρεσαρίσματος (βλέπε γρανάζια
, κιβώτια ταχυτήτων κλπ) κατι που πολύ σωστά επισημαίνει παραπάνω ο Τάσος!
Έτσι λοιπόν για κάθε τέτοιο "ειδικό μόριο" που καταστρέφεται, πέφτει και το ιξώδες σε υψηλές θερμοκρασίες. Το βέβαιο είναι πως τα λιπαντικά που έχουν ως συστατικά τις PAO (πόλυ-άλφα-ολεφίνες) και τους εστέρες (group V) έχουν πολύ λιγότερη ανάγκη τα "ειδικά μόρια" για να διατηρήσουν τις ιδιότητες τους σε μεγάλες θερμοκρασίες έτσι ώστε μειώνεται και ο κίνδυνος να μειωθούν οι ιδιότητες τους όσο χάνονται τα VII. Άρα μπορούμε να πούμε ότι τα συγκεκριμένα είναι μάλλον καταλληλότερα για μοτοσικλετιστικη χρήση.
Πιο συγκεκριμένα:
Ένα 10W30 έχει ανάγκη μια αύξησης του ιξώδους κατά έναν δείκτη 3, ο οποίος σημαίνει μια σεβαστή ποσότητα VII.
Ένα 10W40 κατά έναν δείκτη 4 δηλαδή ακόμα περισσότερα "ειδικά μόρια" VII.
Ένα 20W50 όμως αν και δείχνει να μοιάζει με το 10W40, στην πραγματικότητα έχει δείκτη 2,5 κάτι που σημαίνει αρκετά λιγότερα VII ακόμα και από το 10W30.
Συμπέρασμα: ένα λάδι 15W40 έχει επίσης δείκτη (σχεδόν) 2,5, δηλαδή είναι πολύ πιο σταθερό από ένα 10W40. (
....Σας κούρασα?? Αν όχι έχουμε και άλλο) .
Το 1994 κάποιος μηχανικός ερευνητής στις ΗΠΑ (έχω χάσει τις σημειώσεις του σεμιναρίου και δεν θυμάμαι το όνομα του) δοκίμασε στην μοτοσικλέτα του διάφορες μάρκες λιπαντικών 10W40 και κατέληξε ότι τα περισσότερα από αυτά ήδη στα 1500 μιλια ειχαν καταληξει να είναι ομοια με 10W25………
( Νάτα τα γρανάζια και τα κιβώτια ).
Αντιθετως στο αυτοκινητο του τα ίδια λιπαντικά μετά από 3500 μιλια ειχαν συμπεριφορά 10W37 !!!
Κατέληξε λοιπόν πως, ειδικά αν μιλάμε για απλά ορυκτά λιπαντικά, κατηγοριών π.χ. 10W40, 5W20, 5W30 δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται σε μοτοσικλέτα για πάνω από 1000-1500 μιλια.
Έχει επεξεργασθεί από τον/την Don John στις Τετ 04 Nov 2009, 8:10 pm, 1 φορά
με έχεις σκάσει με τις αναλύσεις σου!...και είμαι στα χιλιόμετρα να αλλάξω. Τόσο καιρό περιμένω να δω τι θα βάλεις. 
